พ่อเหรอ
พ่อมาเร็วจัง
พ่อคะ...รถอยู่ไหน
แม่คะ
ฟาเธอร์ไบรอัน
ขอโทษที่กวนค่ะ
ไม่เป็นไร
เข้ามาสิแคทเธอริน
นั่งสิ
ขอบคุณนะดอว์น
ครูวอลช์บอกพ่อว่า งานแสดงของเธอไปได้สวย
พ่อเสียดายที่ไม่ได้อยู่ดู
แต่พ่อรู้ว่าเธอคงสนุกที่จะได้แสดง
ให้เพื่อนๆ กับพ่อแม่ดูใช่ไหมล่ะ
คุณพ่อจะไปไหนคะ
พ่อมีธุระส่วนตัวนิดหน่อยที่อัลบานี
เดินทางไปอัลบานีนานเท่าไหร่คะ
ก็นั่งรถไฟสักสองชั่วโมง
งั้นนั่งกลับมาคงใช้เวลาพอๆ กันสินะคะ
แคทเธอริน
กังวลอะไรรึเปล่า
เปล่าค่ะ..
หนูแค่อยากให้พ่ออยู่ดูการแสดงได้
แค่นั้นแหละ
ขอโทษที ครั้งนี้มันช่วยไม่ได้
จะกลับเมื่อไหร่คะ
หลังหยุดยาว
ก็คงเหมือนทุกคนนั่นแหละ
ยิ้มอะไรเหรอ
ยิ้ม
เปล่า
ทำไมคะ
หนูยิ้ม
เหรอคะ
ใช่น่ะสิ
เปล่าค่ะ...
หนูแค่จะบอกว่า เที่ยวอัลบานีให้สนุกนะคะ
"โรส"
เธอบอกปวดหัวเหรอ
ค่ะ
แล้วก็เจ็บคอตอนกลืนน้ำลาย
น่าสงสาร
น่าเสียดายนะมาป่วยช่วงวันหยุด
รู้ค่ะ
นี่จ้ะ
เธอว่าฉันควรจะบอกเขาจริงเหรอ
โรสต้องบอกสิ
ลูกของเขาครึ่งนึง ก็เหมือนเป็นเรื่องเขาครึ่งนึงแหละ
ไม่ใช่นะ
- ไม่เชิง - ก็ควรจะเป็นล่ะ
เล่นทำเธอตกที่นั่งลำบากแบบนี้
รู้อยู่แก่ใจว่าทำอะไรลงไป
แล้วฉันไม่รู้เหรอ เขาทำกับฉัน
แล้วฉันก็ชอบ
อย่าขำไม่ตลกเลยนะ
อีกอย่าง เพิ่งสี่วันเอง
เดี๋ยวก็คงมา
แล้วเธอคิดจะบอกพ่อแม่รึเปล่า
ครูเชื่อว่าทุกคนคงตื่นเต้น ที่ผู้ปกครองจะได้มาเที่ยวชมห้องเรียน
ให้เธอแบ่งปันประสบการณ์ชีวิต ในแบรมฟอร์ด...
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะลดความคาดหวัง เรื่องความประพฤติอันดีของพวกเธอ
ตรงกันข้ามสำหรับวันนี้ ความประพฤติยิ่งสำคัญกว่าวันอื่นๆ
เพราะวันนี้ เราทุกคนเป็นตัวแทนโรงเรียนแบรมฟอร์ด
ซึ่งหมายความว่าพวกเธอทุกคน เป็นตัวแทนของหญิงสาวทุกคนที่เคยเรียนที่นี่
หรือกำลังจะเข้าเรียนที่นี่ หลังพวกเธอจบไปแล้ว
เข้าใจไหม
เข้าใจค่ะ
แล้วถ้าครูไม่ได้เจอเธอก่อนหยุดยาว ก็ขอให้สนุกกับวันหยุด แล้วเจอกันใหม่...
"โรงเรียนแบรมฟอร์ด"
โรส
ไปไหนน่ะ
ก็แค่จะไปดูงานแสดงนิดหน่อย
ไม่เป็นไรนะ
สบายดี
พ่อแม่เธออยู่ไหน
นั่งรออยู่ข้างในฉันต้องไปแล้วล่ะ
โอเค เจอกันอาทิตย์หน้านะ
แคทเธอริน
เธอเช็คโทรศัพท์มือถือรึยัง
เขาอาจจะโทรมาทางนั้น
หนูยังไม่มีใช้ค่ะ
พ่อบอกว่าอาจจะได้ตอนวันเกิด
แต่..
เธอคงรู้เรื่องสภาพอากาศเลวร้าย เข้ามาจากชายฝั่งตะวันออก
เขาอาจจะติดพายุอยู่ก็ได้
เครื่องบินเลยดีเลย์...
โรส
แล้วเธอล่ะ
หนูนึกว่าจะปิดเรียนวันศุกร์ เลยบอกพ่อแม่ให้มารับวันศุกร์เลย
คงไม่ทันฟัง
เธอติดต่อเขาได้รึเปล่า
ค่ะ
แต่กว่าจะเปลี่ยนแผน อาจจะต้องใช้เวลาวัน-สองวัน
วันนึง
ค่ะ เพราะทีแรกว่าจะมากันวันศุกร์
เพราะงั้นสุดท้ายก็คงมาได้วันศุกร์อยู่ดี
เหรอ
ก็ได้
แต่ยังไง ครูเพรสคอตกับครูเดรคก็ประจำอยู่แล้ว
ได้ยินรึเปล่าแคทเธอริน
วันดีคืนดีพ่อแม่ก็จำวันผิดบ้าง
อย่างแย่ที่สุดก็คงมารับวันศุกร์ แล้วค่อยกลับบ้าน
ไปสนุกกันช่วงวันหยุด
ไม่ว่ายังไงก็คงให้เธออยู่ที่นี่ถาวรไม่ได้
โรส
เธออยู่ดูแลแคท จนกว่าพ่อแม่จะมาได้ไหม
ที่จริงหนูรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ค่ะ
เหรอ
หนูเจ็บคอหนักมาก
ว่าจะนอนพัก
เหรอ
ครูเพรสคอต
อีกสอง-สามชั่วโมงช่วยโทรหาคุณคอร์นิช
ทั้งเบอร์บ้านกับมือถือให้หน่อยได้ไหม
ได้สิคะ
ดีไหม
แคทเธอริน
ดีค่ะ
หวัดดีค่ะพ่อ
หนูเอง
แค่โทรมาถามว่าพ่อกับแม่อยู่ไหน แล้วจะมารับรึเปล่า
พ่อโทรหาที่โรงเรียนก็ได้
โอเคค่ะ
บาย
ข้าแต่พระเป็นเจ้า เราขอขอบคุณ ที่ทรงประทานอาหารมื้อนี้แก่พวกเราในคืนนี้...
เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันไม่นั่งเป็นพี่เลี้ยง ให้เด็กใหม่อย่างเธอหรอก
ครูกอร์ดอนบอกว่าเธอต้องอยู่กับฉันนี่
ใช่ แต่ครูจะทำอะไรได้
ทำโทษ เพราะไม่มาโรงเรียนช่วงวันหยุดเหรอ
ครูกอร์ดอนบอก
ครูกอร์ดอนบอก ครูกอร์ดอนบอก
เธอเป็นแผ่นเสียงตกร่องรึไง
เธอจะไปไหน
ฉันเหรอ
เปล่านี่
ถ้าครูแม่ชีถามอะไร
ให้บอกแค่ว่าฉันรู้สึกไม่สบาย จะขอนอนต่อ
เธอรู้เรื่องครูแม่ชีใช่ไหม
รู้ว่า
เธอรู้ใช่ไหมว่าเขาใส่วิกกัน
รู้ใช่ไหมบนตัวไม่มีขนสักเส้น
ล้านเลี่ยนเตียนโล่ง
คราวหน้าสังเกตที่คิ้ว
คิ้วปลอมล้วนๆ
ของจริงน่ะเหรอ
เผาทิ้งเกลี้ยง
ไม่จริง
ไม่รู้เรื่องพี่สาวของเจนดาร์ลิ่งเหรอ
จบไปสามปีก่อน
ตอนกลับมาเจอพวกครู
บูชาซาตานกันอยู่
เรื่องจริง
ใครบอกเธอ
อย่าเข้ามาห้องฉันโอเคนะ
แล้วก็ไม่ต้องแตะข้าวของฉันด้วย
มีคนอยู่ค่ะ
ขออภัยค่ะ
เลขหมายที่ท่านเีรยก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ถ้าคิดว่ากดหมายเลขผิด...
คุณ
เป็นไรรึเปล่า
ใส่แจ็คเก็ตบางแค่นั้นหนาวแย่เลย
รอใครอยู่รึเปล่า...
ให้ผมขับรถไปส่งที่ไหนไหม ดูคุณหนาวจะตายอยู่แล้ว
คุณจะไปไหนคะ
ก็...กลับเข้าทางหลวงก่อน
แล้ววิ่งเส้นตะวันออกสักระยะ
แล้วคุณล่ะจะไปที่ไหนรึเปล่า
พอร์ทสมิธ
ได้ ผมรู้จักพอร์ทสมิธ...
รถจอดอยู่ทางนั้น
เมียผมรออยู่ในรถ เห็นไหมนั่นแหละ
ผมชื่อบิล
คุณชื่ออะไร
โจน
ฉันชื่อโจน
โจน
เพราะนะ
ชื่อเพราะดี
บิล
- ทำอะไรน่ะ - แค่อยากช่วยน่ะ...
ทางนี้
พาไปส่งแค่ปั๊มน้ำมันถัดไปพอ
ผมอยากช่วย
แล้วโทรมานะ
ฉันไม่มีโทรศัพท์
แล้วไง แค่นั้น
เลิกพูดแบบนั้นซะที
งั้นจะให้ฉันพูดอะไร
ไม่ต้องพูด
ฉันจัดการเอง
อย่างน้อยให้ฉันขับรถไปส่งก็ได้
ไม่ไม่ต้อง
ระวังตัวนะ
ระวังตัว
ได้
งี่เง่า
แคทเธอริน
"โจน"
ใครน่ะ
บิลไง
ที่เจอกันตรงสถานี...
ขอเข้าไปหน่อยได้ไหม
แค่จะดูว่าคุณเป็นไงบ้าง
อย่างน้อยก็ตื่นแล้ว
ไง...
คุณคงจะเหนื่อยหนักสินะ
อยู่เบาะหลังหลับยาวตั้งสี่ชั่วโมง
ขอโทษค่ะ
ขอโทษเรื่อง
อย่างแรกสุด คุณไม่ต้องขอโทษผม
ผมเต็มใจช่วยโอเคนะ
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไร
คุณทำแบบนี้ทำไมคะ
ทำอะไร
ช่วยฉันตั้งมากมาย
คุณเชื่อเรื่องพระเจ้าไหมโจน
ไม่ค่ะ
ไม่
ง่ายๆ งั้นเลย
ไม่เชื่อ
เคยมองหาท่านรึเปล่า
เเปลกนะ
คนชอบคิดว่าต้องมองหาท่านในหนังสือ
หรือตามโบสถ์
หรือรูปปั้น
หรือกระทั่งเปลวเทียน
แต่สำหรับผมไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
ผมมองหาท่านจากเหตุการณ์ที่ไม่น่าเกิด
จากเรื่องบังเอิญเล็กๆ น้อยๆ
แล้วพอผมเห็นคุณนั่งอยู่ที่สถานี
ผมก็นึกถึงใครคนนึงขึ้นมา
คนที่ผมไม่ได้เจอมานานแล้ว
ยิ่งพอคุณบอกว่าไปพอร์ทสมิธอีก
เรื่องบังเอิญแบบนั้นผมไม่มองข้ามแน่ๆ
อาจจะฟังดูแปลก
แต่ผมเห็นพระเจ้าในตัวคุณ
คุณจะไปพอร์ทสมิธด้วยเหรอคะ
ไม่ไม่เชิงหรอก
ลินดากับผมจะไปเมืองใกล้กัน
จะไปแบรมฟอร์ดน่ะ
รู้จักแบรมฟอร์ดไหม
จะออกเมื่อไหร่คะ
ว่าไงนะ
ออกเดินทางเมื่อไหร่
จะรีบไปไหนล่ะ
เมียคุณอยู่ไหน
นอนหลับอยู่
ทำไมเหรอ
ก็...
เป็นไปได้เราก็อยากออกแต่เช้า
ผมว่า
คุณคงหิว
มีร้านอาหารอยู่ข้างๆ นี่
คุณไปแต่งตัว แล้วลงมากินข้าวเย็นด้วยกันสิ
ขอบคุณค่ะ
โอเค
เธอรู้ไหมฉันจะโดนดุหนักแค่ไหน
จะเอาผ้าเช็ดตัวไหม
แล้วเธอไปทำอะไรอยู่แถวนั้น
เดินละเมอรึไง
ปกติเดินละเมอรึเปล่า ละเมอใช่ไหม
ว่าไง
แล้วพ่อแม่เธอล่ะ
โทรมารึยัง
เขาไม่โทรมาหรอก
อาจจะจำวันผิดก็ได้
เหมือนพ่อแม่เธอ
แต่พ่อแม่เธอไม่ได้จำผิดอะไรนี่
เธอจงใจบอกว่าไม่ต้องมา จะได้หนีไปเดทได้
ไม่เรียกว่าเดทหรอก
ไม่ใช่เหรอ
- ไม่ใช่น่ะสิ - แล้วเรียกว่าอะไร
ไม่เรียกว่าอะไรทั้งนั้น
ครูกอร์ดอนบอกว่าเธอต้องดูแลฉัน
รู้น่าว่าครูกอร์ดอนบอกอะไร
ครูกอร์ดอนบอก อย่างช้าเขาคงมาได้วันศุกร์
- รู้แล้วว่าบอกอะไร - แต่ตอนนี้สายไปแล้ว
อะไรสายไป
เขาตายหมดแล้ว
อะไรนะ
พูดอะไรเป็นลางไม่ดี
อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ
เธอไม่ควรพูดแบบนั้นเลยนะ
ไม่ตลกสักนิด
เธอหอมจัง
ไปนอนเถอะ
นอนซะนะพรุ่งนี้เช้าตื่นมาจะได้...
จะได้รู้สึกดีขึ้น
เดี๋ยววันศุกร์เขาก็มาถึงแล้ว กำลังเดินทางมา
แค่นั้นแหละโอเคนะ
แค่นั้น
เธอนอนได้แล้ว
จะให้เอาอะไรรึเปล่า
ไม่ล่ะ
เธอหมดโอกาสแล้ว
อยู่นั่นไง
ลินดามีเสื้อโค้ทอีกตัว
อุ่นกว่าของคุณแน่ๆ ยืมใส่ เธอไม่ว่าอะไรหรอก
อีกเดี๋ยวก็ตามมาแล้ว
ขอบคุณค่ะ
ไป...พอร์ทสมิธนะ
บ้านคุณเหรอ
หรือบ้านพ่อแม่
เปล่า
เหรอ
เพื่อนใครสักคน
ใครสักคน
ยังดีกว่าไม่มีใครเลยใช่ไหมล่ะ
เขาเปลี่ยนเครื่องตกแต่งภายใน เมื่อสอง-สามปีก่อน
เคยเป็นร้านสำหรับเด็ก
ซุปบะหมี่ไก่ขึ้นชื่อมาก
อย่างน้อยเรารู้จักร้านก็เพราะงี้แหละ
ลินดากับผมเคยพาลูกสาวมากินที่นี่บ่อยๆ
จำได้ไหมที่ผมบอกว่า เห็นคุณแล้วนึกถึงใครบางคน
คือ...
เห็นคุณแล้วผมนึกถึงลูก
ลูกสาวน่ะ
ถ้าแกยังอยู่คงอายุเท่าๆ คุณนี่แหละ
แกเสียไปเมื่อเก้าปีก่อน
พรุ่งนี้จะครบเก้าปีพอดี
ก็พอไหว เราก็พอไปได้
ชีวิตลำบากหน่อย
แต่ก็อย่างที่เขาว่ากันแหละ เวลาเยียวยาทุกอย่าง
ผ่านไปสักพักก็เริ่มดีขึ้นทีละนิด
ยกเว้นช่วงนี้ของทุกปี ที่เราเอาดอกไม้ไปวางตอนวันครบรอบ...
ผมมีรูปด้วย
นี่ลูกผมโรส
สวยดีนะคะ
สวยใช่ไหมล่ะ
เลือกได้รึยังคะ
ได้แล้วครับ
โจน เลือกเมนูได้รึยัง
ขอโทษค่ะ
อยู่นี่เอง
คืองี้ เราได้ข่าวว่าพายุจะเข้าคืนนี้
ถ้าคืนนี้ไม่ออก
พรุ่งนี้จะติดหิมะอยู่ที่นี่
อาจจะยาวถึงมะรืน
เดี๋ยวให้เขาห่ออาหารให้ คุณไปรับแล้วเจอกันหน้าร้านโอเคนะ
ขอบคุณค่ะ
เขาบอกเธอว่าอะไร
บอกเรื่องลูกสาวเรารึเปล่า
ตอนที่เขาเล่าเรื่องลูกสาวพูดว่า
ยังอยู่รึเปล่า
เรามีลูกสาวอยู่คนนึง
เขาบอกเธอว่าเห็นแล้วนึกถึงลูก
บอกไว้ว่างั้นเลยใช่ไหมล่ะ
ไม่เป็นไรหรอก
เขาก็พูดงี้กับทุกคน
แน่นอนว่าฉันไม่เคยเห็น
รู้กันอยู่ว่ามันไม่จริง
แต่..
บางทีฉันก็พยายาม
ฉันเคยเห็นอยู่ครั้งนึง
ฉันอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตคนเดียว
ยืนอยู่กลางทางเดินยาวคนเดียว
แล้วมีเด็กสาววิ่งเข้ามา
มองหาอะไรสักอย่างตรงที่วางของชั้นล่าง
อายุประมาณสิบห้า
และเธอก็..
มือกำเงินแน่นยังกับเด็กเล็กๆ
ฉันว่าช่วงนั้นโรงเรียนคงปิดเทอมแล้ว
อากาศเริ่มหนาว
เด็กนั่นใส่เครื่องแบบกับรองเท้าผ้าใบ ไม่ใส่ถุงเท้า
หัวเข่าช้ำจนแดงก่ำ
เพราะลมหนาว
แต่ก็ไม่รู้ตัว
แกรวบผมแกละขึ้นทั้งสองข้าง
ฉันเห็นกระทั่งจุดที่โคนผมถูกดึงพ้นหู
เธอหน้าไม่เหมือนลูกเลย
เเปลกนะ
ฉันมองไม่เห็นเธอเลย
โอเค
สรุปพ่อแม่ว่าไง
เขาว่าไงบ้าง
เขาบอกว่าไม่เป็นไร
อะไรไม่เป็นไรใครบอก
เขาบอกว่าฉันอยู่นี่ไม่ได้
แต่ฉันอยู่ได้ อยู่กับเขาได้
เขานี่ใคร
เธอก็รู้
ไม่ฉันไม่รู้
ครูกอร์ดอนไง ซื่อบื้อ
ครูใหญ่น่ะ
เธอตัวหอมจัง
ข้าแต่พระเป็นเจ้า เราขอขอบคุณ ที่ทรงประทานอาหารมื้อนี้แก่พวกเราในคืนนี้...
แคทเธอริน
คะครู
เป็นอะไรรึเปล่า
เปล่าค่ะ
ถ้างั้น..
ก็ช่วยพูดบทสวดตามเราหน่อย
ข้าแต่พระเป็นเจ้า
เราขอขอบคุณ ที่ทรงประทานอาหารมื้อนี้ให้แก่พวกเรา...
แล้ว..
- ซึ่งเรารู้สึก... - แคทเธอริน
สวรรค์โปรด
เธอปลอดภัยไหมคะ
ไม่เป็นไร
ครูกอร์ดอนโทรมารึเปล่า
แล้วครูใหญ่จะโทรมาทำไมล่ะ
ไม่รู้สิคะมาบอกว่าปลอดภัยดีมั้ง
พ่อแม่เธอ...
ก็ต้องปลอดภัยดีสิ
แคทเธอรินก็ปลอดภัยดี
ขอบคุณค่ะครูเดรค
ดื่มหน่อยนะ
แคทเธอริน
อย่ามาแตะตัวฉันนังบ้า
ครูเดรคคะรับโทรศัพท์หน่อย
ได้สิคะ
ละอายแก่ใจตัวเองบ้างไหม
เวลาครูพูดมองหน้าครูด้วย
ครูเพรสคอต...ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ
ครูบอกว่าจะมาจริงๆ นะ
เดี๋ยวครูจะมาบอกว่าคิดผิด
เราจะพูดว่าอะไรดี
ครั้งนี้ครูจะบอกว่าฉันอยู่ที่นี่ได้
เขาเป็นครูใหญ่นี่
โรสออกมานี่หน่อย
ครูอยากให้เธอช่วยกวาดหิมะบนถนน ระหว่างตึกเรียนหน่อย
กวาดให้เห็นพื้นเลย
หนู
ทำไมหนูทำอะไรผิดคะ
ยายนั่นต่างหากที่เรียกครูว่า...
ครูกอร์ดอนจะมาถึงตอนบ่ายนี้
ครูกอร์ดอน
เกิดอะไรขึ้นคะ
กวาดให้เห็นพื้นเลยนะ
ไม่เป็นไรนะครับ
ครับ
เขาน่าจะอยู่ทางนี้
ครูเพรสคอต
"เเคท"
ฮัลโหล
แม่คะ
พ่อ
แคทเธอริน
นั่นใคร
ฮัลโหล
มันไม่มาแล้ว
ฆ่าให้หมด
เธอรู้ใช่ไหมว่าเขาใส่วิกกัน
รู้ใช่ไหมบนตัวไม่มีขนสักเส้น
ล้านเลี่ยนเตียนโล่ง
คราวหน้าสังเกตที่คิ้ว
คิ้วปลอมล้วนๆ
ของจริงน่ะเหรอ
เผาทิ้งเกลี้ยง
ไม่เคยรู้เรื่องพี่สาวของเจนดาร์ลิ่งเหรอ
จบไปสามปีก่อน
ตอนกลับมาเจอพวกครู
บูชาซาตานกันอยู่
หวัดดี
เธอต้องอยู่กับฉัน
พระเจ้า
แคทเธอริน
พระเจ้า
ทิ้งมีด
เฮ้
ทิ้งมีดทิ้งมีดซะ
ทิ้งมีด
ทิ้งมีดซะ
ทิ้งมีดสินี่เตือนครั้งสุดท้าย ไม่งั้นโดนยิง
บอกให้ทิ้งมีด
ซาตานจงเจริญ
บอกให้ทิ้งมีด
คุณบอกเธอรึเปล่า
บอกหมดไหม
ไม่เอาน่า ลินดา
เวลาเจอคนพวกนี้คุณเล่ารึเปล่า
เล่าไหมว่าลูกถูกฆ่า
ขอล่ะ...
คุณไม่เล่า
คุณไม่บอกหรอก
ว่าตอนพบศพลูก เขาต้องเอาเลือดไปทดสอบ
ว่าหัวกับตัวมาจากศพเดียวกัน
พอได้แล้ว
คุณดูถนนไป
อย่าแตะตัวฉัน
ช่วยแวะข้างทางหน่อย
ว่าไงนะ
ฉันรู้สึกคลื่นไส้
คุณเป็นอะไรรึเปล่า
นะคะจอดหน่อย
ก็ได้รอเดี๋ยวนะรอก่อน
บิล ขอล่ะ
ขับเลยไปเถอะอย่าหยุดตรงนี้เลย
รอก่อนรอก่อน
ปัดโธ่บิล
อย่าจอดตรงนี้
โอเค
จอดแล้ว
แคทเธอริน
อยู่นั่นไง
เจ้าไม่เป็นที่ต้องการที่นี่...
ข้าขอสั่งให้เจ้าไปจากที่นี่
เจ้าจงออกไป
เจ้าจงไปจากเด็กผู้หญิงคนนี้
อย่าได้กลับมาอีก
ข้าสั่งให้เจ้าออกไปจากที่นี่
ข้าสั่งให้เจ้าออกไป
ด้วยอำนาจแห่งพระคริสต์
ข้าสั่งเจ้า
ข้าสั่งเจ้าให้ปล่อยตัวเด็กหญิงคนนี้
อย่าได้กลับมาอีก
ข้าสั่งให้ออกไป
อย่าไปเลย
บรรยายไทยจาก DVD Master จัดทำโดย JOYTHUN